Başlıksız, İç Döküntüsü yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Metin

Metin — Sun, 06 Aug 2017 06:48:18 +0000

Sadece Korku içerisinde izliyorum :/

Yazar: Ufuk

Ufuk — Sun, 18 Jun 2017 08:34:49 +0000

Camiler de her okunan Sela da önümüzden bir kişi daha gitti düşüncesi ile yavaş yavaş sona yaklaşıldı korkusu sarıyor insanı.

Yazar: Recep

Recep — Fri, 16 Jun 2017 07:22:30 +0000

Alışıp yaşıyor insan bir şekilde. Yaşamaya çalışıyor…

Yazar: İsmail

İsmail — Tue, 30 May 2017 22:30:42 +0000

Bir Romanın kısaltılmış halini anlatan ve içler acısı halimizin tebessümüne ”Ne Gülüyorsun Lan” diyebilecek kabalığı kendimiz de bulduğumuz bir anlatım biçimi:(
Başın Sağ Olsun kardeş. Vefat edenler sadece sıraları bizden önce gelenlerdir Ve sıradaki seslerini duyar gibiyim :(:(

Yazar: Tuba köksal

Tuba köksal — Fri, 14 Apr 2017 16:53:21 +0000

Merhaba ben yurttaş gazeteciliği ve bloggerlar ile ilgili bir çalışma yapıyorum. Hocam bir blogger ile görüşmemi istedi. Sizin içinde uygun olursa bu konu hakkında fikirlerinizi alabilirmiyiz.

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Wed, 12 Apr 2017 19:59:42 +0000

Evren yorumuna yanıt olarak. Sağlık olsun abi, çok teşekkür ediyorum ilgin, temennilerin için, sağolasın.

Yazar: Evren

Evren — Wed, 12 Apr 2017 17:07:23 +0000

Tahsincim, blogları henüz okuyabiliyorum. Yazını metrobüste okurken kilitlendim çok etkilendim. Başın sağ olsun, sabırlar diliyorum.

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Tue, 11 Apr 2017 08:18:46 +0000

Yalçın Güler yorumuna yanıt olarak. Senin de başın sağolsun kardeşim.

Yazar: Yalçın Güler

Yalçın Güler — Mon, 10 Apr 2017 14:37:52 +0000

Hayatımda kendi canımdan kanımdan bir kadın vardı. Orta okul son sınıftaydım, cuma günü 8. sınıfların hepsini dövmüştük ve o gün disipline gidecektik, ilk defa korkmadım nedendir bilmem o gün müdür de yoktu ve müdür yardımcısı pazartesi günü gelin demişti. Pazartesi oldu içimde bir yangın ateşiyle uyandım ve hiç yapmadığım bir şeyi yaptım, babam annem uyanmış mı diye baktığımda oda da kimse yoktu yatak örtülüydü. Odaya geri geldiğimde abim ağlıyordu, 3 kere sordum noldu diye en sonunda “… kaybettik” dedi.

Okula gitmeyeceğim vs desem de abimi ikna edemedim gittim. Yolda ağlıyordum, insanlar bana bakıyordu, okula gittim tüm öğrenciler bana bakıyordu, sınıfa girdim yine ağlıyordum ve bizim ekip geldi dedi ki “lan olum ne ağlıyorsun disiplinden mi korkuyon” dediler hiç sesimi çıkartmadım. Son derse kadar kafamı gömdüm ağladım. Allahın taktiri işte cuma günü müdür yoktu, pazartesi disipline gitmekten yırttık.

Ve ben 9 yıldır her gün, her gece ağlıyorum, şu an şunları yazarken bile hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Bu acı geçmiyor, unutamıyorum. Geçmiyo amk dünyasında bi s*kim geçmiyo bee Tahsin abi. Eyvallah

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Mon, 10 Apr 2017 10:12:44 +0000

Sena Taştepe yorumuna yanıt olarak.

* Suçlamak değil de keşkelerim de yok değil. Birgün “benden bu kadar, eyvallah” diyip gideceğini bilseydim daha sıkı tutardım kolundan, ne bileyim…

* Yakın zamanda bir zirve daha düşünülüyor gibi İzmir’de. Olursa gel, zevkli oluyor, renk katarsın.

* Ben Z Raporu’yla başladım direkt. Hikayelerin kısa olması dışında bir sorunum yok aslında. Soğuk oluşu da arada kalmış bi adam, derdi belli ama nasıl anlatacağını bilemiyor, bişeyler anlatmak istiyor ama neresinden başlasa olur, bulamadığından sanırım soğuk oluşu. Emrah Serbes’in yerini tutamayabilir ama tabi :)

* Başlık önerin için de teşekkür ediyorum, aklımda bulunsun :)

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Mon, 10 Apr 2017 10:07:26 +0000

Ahmet Yıldırım yorumuna yanıt olarak. Evet Ahmet, ben yaptım.

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Mon, 10 Apr 2017 10:07:11 +0000

Esra ALPSAR yorumuna yanıt olarak. Teşekkür ederim Esra, çok sağol...

Yazar: Esra ALPSAR

Esra ALPSAR — Mon, 10 Apr 2017 07:33:20 +0000

Sabahın ilk saati okuduğum “İç Döküntüsü”
Başın sağ olsun Tahsin… Ahh yürekler acıdı.
Duyguna, içtenliğine, kalemine…
Saygılar…

Yazar: Ahmet Yıldırım

Ahmet Yıldırım — Mon, 10 Apr 2017 03:09:59 +0000

Abi Başın Sağolsun.Sabır Diliyorum.Bu Acı Benimde Başımdan Geçti hayat be abi herkez birgün gidicek.Abi Yeri Değil ama sitenin logosunu senmi yaptın ?

Yazar: Sena Taştepe

Sena Taştepe — Sun, 09 Apr 2017 21:48:37 +0000

*Eyvallah Tahsin. Allah rahmet eylesin… Seni bu konuda anlamam, anlamaya çalışmam bile çok zor lakin kendini harap etme arkadaşım. Herkes bu hayatta kendi seçimlerini yapar sen ne yaparsan yap bazı şeyleri engelleyemezsin.
*İzmir zirvesine gelmeyi çok isterdim hatta gelmeyi düşünüyordum lakin olmadı. :)
*Ali Lidar Eskişehirli bir yazar ve ilk kitabını okumuş ama çok sevememiştim. Bana nedense soğuk geliyor. Ama Emrah Serbes’in kalemi farklı sanki daha sıcak.
*Başlık önerisi olarak da aklıma: İÇİM’DEN GELDİ. :)

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Sun, 09 Apr 2017 18:58:22 +0000

Gürkan yorumuna yanıt olarak. Çok teşekkür ederim, çok sağolun...

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Sun, 09 Apr 2017 18:57:58 +0000

Kağıt Kalem yorumuna yanıt olarak. İnsanı insan yapan sevdikleri, puzzle gibi. Her gelen bir parça koyup tamamladığı gibi giden de parçasını alıp gidiyor, eksiliyoruz.

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Sun, 09 Apr 2017 18:56:39 +0000

Veysel yorumuna yanıt olarak. Senin de başın sağolsun kardeşim. En çok ailesine zor, haklısın da etki ailesi gibi görenlerde de aynı. Geride kalanlarlayız, ölüm hayatın gerçeği, eyvallah da insan sevdiğine konduramıyor.

Yazar: Tahsin S.

Tahsin S. — Sun, 09 Apr 2017 18:54:42 +0000

Bir Tutam Karınca yorumuna yanıt olarak. Alışmadan, alışmaya çalışmadan olmuyor. Takılı kalarak olmuyor. Yavaş yavaş atlatmaya çalışıyorum ki buluşma bu durum için gerçekten çok güzel oldu. Sevgiler ablacım.

Yazar: Gürkan

Gürkan — Sun, 09 Apr 2017 14:43:42 +0000

Başın sağ olsun.. Ne denir ki başka bilemedim… Sabır dilerim… Yaşadığın hiçbir acı azalmaz aslında hayatta, sadece onunla yaşamayı öğrenir insan.

Yazar: Kağıt Kalem

Kağıt Kalem — Sun, 09 Apr 2017 06:11:00 +0000

Başın sağolsun öncelikle. İnsanı en çokta kardeşim dediği, canından çok sevdiği kişilerin gidişi eksiltiyor, eksik ve yarım bırakıyor. Bir daha o boşluk, o eksiklik, milyon insan gelse dolmuyor.

Alışıp yaşıyor insan bir şekilde. Yaşamaya çalışıyor…

Yazar: Veysel

Veysel — Sun, 09 Apr 2017 00:27:02 +0000

Kardeşin olarak gördüğün adamı kaybetmene bende üzüldüm abi. Nasıl bir psikoloji nasıl bir duygu içindesin emin ol en iyi ben anlıyorum şu an seni. 2 yıl önce en yakın arkadaşımı trafik kazasında kaybettim. Bir birayı paylaştığım ailesini ailem bildiğim adamı kaybettim. Çok kötü bir durum. Adı bayram. Bir ona güveniyordum şu hayatta. Oda gitti. Allah sabır versin abi. Biz alışıyoruz da birinci derecede yakınları için biraz durum vahim. Hayat bu napacaksın gelip geçiyor.

Yazar: Bir Tutam Karınca

Bir Tutam Karınca — Sat, 08 Apr 2017 23:39:27 +0000

Hayat çok garip. Bir yandan kayıplar yaşıyoruz. Kapanmayacak yaralar oluşuyor içimizde. Sonra farklı insanlar giriyor hayatımıza. Bir an olsun dertlerimizden uzaklaştırıyor bizi. Kendimizi tebessüm ederken buluyoruz. Yazının ilk bölümü için çok üzgünüm demek hiçbir şeyi değiştirmeyecek biliyorum. Keşke elimden daha fazlası gelebilseydi diyor insan bu durumlarda.
Blog sözlük İzmir zirvesi benim içinde çok güzeldi. İyi ki yaptık. Katılan herkesi çok sevdim. Umarım aramıza katılan yeni yazarlarla birlikte düzenli olarak böyle güzel toplantılar düzenlemeye devam ederiz.
Gingerbread’den sevgilerle…