Son yazılar

TOPLAM 86 YAZI

Bir tuşa bassan, bir kalem tutsan akacak olanın farkında olmadan yazacak şeylerin olması beyne biraz fazla yük oluyor açıkçası. İçerinde biraz da korkaklık, ya da söylenenlerin sorumluluğunu alamamak ve yüzleşmeye çekinmek de palazlanınca asıl kurulacak cümlenin etrafında dolaşıp varmak istediğin noktaya kattiyen varamıyorsun. Tam bu noktada akıldan çıkan bişey var, bişeyden kaçmaya çalıştıkça etrafında dönüyorsun, geç farkettim ama bu duruma karşı aldığım bir önlem de yok gördüğün gibi. Bazı travmatik anlarda savunma mekanizmam devreye giriyor, " yok ki öyle bişey " fikriyle, bi şekilde yaşadığımı düşündüğüm hayatımı sürdürebildiğimi sanarak kaçmaya çalışıyorum yine fakat kaçtığım her ne varsa hepsiyle de randevuluyum yastığımda. Elle tutulur hiçbir şey anlatmayacağımı farkında olarak yine en olmadık yerlere dert anlattığımı sanıyorum, sabaha hiçbir şey değişmeyecek gerçeğinin farkındalığıyla yapıyorum bunu. Yalan değil böyle anlarda sıkça düşünüyorum bir şekilde bir profesyonelden destek almam şart, kendi fikirlerimle kendi başıma savaşamam, kalkanım da benim kurşunum da. Kalkanım mı zayıf silahım mı yivli, yenmeye çalıştığım nedir, yenilmek mi istiyorum, doğru nedir,…

okumaya devam et »

Kahve Arası8 Yorum

Bazen en çok anneler üzülür. Bazı duyguların dışavurumu gecenin körüne tekabül ettiğinden arka balkon sigaraları, yalnızlık promilleri tavanı teğet geçer. Sorgulamaların en büyüğü duvar manzaralı bi pencereden kağıda dökülür. Bu gece, aslen tam da o gece. Soruların bile meçhul olduğu fakat cevapların da kattiyen tatmin etmediği şu gecelerde bazen kapının eşiğine promil hali tavanken teşrif edilir. Bahsi geçen üzgün anneler cam kenarında vakt-i zamanında eşlerini beklemişken bu defa evlatlarıyla sınanır. “Aç mısın” dışında sorular duymazsınız, belki “iyi misin”. Alışılmış cevaplar verilip bir yatağın üstünde yüzüstü uzanmış birinci ağızdan sorgular devam ederken hesaplaşmanın finalinde bilinçaltından tek bir cevap gelir, yani genelde böyledir; eğer ölürsem, bu tertemiz bir fırsat . Gün henüz bitmemişken başlamaya çalışır bazı saatlerde, adına şafak vakti diyorlar, öyle duydum. Yanında olunamayan dostlar, hal hatır sorulamamış tanışların suallerine verilecek cevap dahi bulamadığım anlar. Ağzım biraz bozuk, bardağım biraz dolu, promilim biraz yüksek önümde yarıdan az kalmış viski şişesi dururken herkese yetmeye çalışıp bir yandan da kendime varamamışım gibi. Bunca…

okumaya devam et »

Leyla ile Mecnun , kendi çölünde kaybolanların hikayesi 8 yıl aradan sonra yayın hayatına Exxen'de tekrar başladı, bugün bunun şerefine üzüme düşeceğiz. Şerefe Mecnun, hoşgeldin İsmail abiiiiğ! TRT'de yayınlandığı sıralarda hem okul hem iş hayatımı bir arada götürmem gerektiğinden dizilere pek zaman ayıramıyordum, yayınlanan 104 bölümün hiçbirini TV'de izleme fırsatım olmadı. Ofis ortamında arkaplanda replikler, minik kesitler açabiliyordum sadece, bu bile yetmişti Leyla ile Mecnun 'u sevmem için. Biraz refaha kavuşup diziye başlama imkanı bulduğumda da yayın hayatı çoktan bitmişti. Dizide sanki rol yapmıyorlardı da tüm arkadaşlar bir aradayken gerçek karakterlerini ortaya koyup kendileri olma fırsatı yakalamışlar gibiydi. Özlem duyulan eski, samimi mahalle ortamı sıcaklığını yansıttıkları için, şımaramadığımız günlerin inadına yaşlarına bakmadan şımarmayı becerebildikleri için, herkese kendinden bi' parça bulma fırsatı sundukları için, TRT'de yayınlanıp TRT'yi eleştirdikleri için, gündeme sessiz kalmayıp pasifagresif tepkilerle devlet kanalında aba altından sopa gösterdikleri için çok sevmiştim, bi' daha nerde bulcan böyle dizi... Derken hemen arkasından aynı ekiple tekrar bir dizi çekileceği haberleri yayınlanmaya başlamıştı,…

okumaya devam et »

Kahve Arası14 Yorum

Loş ışık, chill beats playlist, kahve, biraz da fındık var, tam blog yazmalık ortam diyip VS Code'dan bir dosya açıp blog yazmaya başlıyoruz. Yine plansız bir ziyaret olacak bu, yani yeni yazı geleceği belliydi aslında da blogsözlükte denizcakmak adında bir yazar, başlığıma entry girmiş , hem unuttuğum entryleri tekrar okuyup mutlu olmama sebep olduğu için, hem de yeni yazı yazma isteğimi perçinlediği için buradan da teşekkür ederim kendisine. 2021'i blog yılı ilan etmiş olmamıza rağmen son blog yazım sevgililer gününde incelenmiş bir netflix dizisi, buradan şunu anlayabiliriz ki; Tahsin'in lafına güven olmaz. Burada anlatıp okurlara tekrar tekrar olumsuzluk aşılamak gibi bir planım yok tabi, ama şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki buraya yazı yazmaya her geldiğimde beni vazgeçirecek, hatta sadece blog yazmayı değil birçok işimi aksattıracak çok fazla sebebim oldu. Dışarıdan bakıldığında bunlar bahane gibi görülüyordur eminim ama sen de haklısın, ne diyim. Şu an bu blogu yazmaya oturdum ama artık daha fazla bahane arkasına sığınmak istemediğimden. Her yerden duyurdum burdan…

okumaya devam et »

Kısa zaman önce aynı anda tek bir şey ile ilgileniyor olmakla yetinemeyip altyazılı dizi izlerken oyun oynamaya, kitap okurken müzik dinleyip üzerine eşlik etmeye çalışırken yakaladım kendimi. Üzerinden çok geçmeden de sadece altyazılı içerik bile seyredemeyecek halde yorulduğumu farkettim. Bir şey izlemeye karar vereceğim zaman tek kriterim Türkçe olmasıydı ve tam da o sıralarda Netflix'te yayına girdi 50m2 . tl:dr; boş vakitte, keyifle ve çabuk bitmemesi ümidiyle izlenir. 50m2 nedir, nasıldır? 50m2 , Burak Aksak'ın yazıp Selçuk Aydemir'le birlikte yönettiği bir BKM yapımı Netflix dizisi. Burak Aksak'ın Bana Masal Anlatma filminde de ele aldığı bir mahalle bütünlüğü söz konusu. Aynı zamanda film ile ilgili onedio videosunda diziyi yazarken bir spermin yolculuğunu ele aldığını söylemişti ve yazım aşamasında da aklındaki tek kare şuymuş; Burak Aksak Twit / 50m2 Diziyi, yayınlandığı günden bu yana 2 3 defa kadar izlemişimdir baştan sona çünkü takıntılarım... Sevdiğim dizi bittikten sonra yeni dizilere başlamaya çekiniyorum çünkü ya bitirdiğim dizi kadar güzel değilse, napcaz? O yüzden Behzat…

okumaya devam et »

Sezer abi tarafından bu yıl blog yılı olarak ilan edildi, ben de benimsedim ve fikrim değişmeden hemen bir girizgah yapmak istedim. Bu yılın ilk yazısı bu, ilk paragraftan ikaz edeyim, benden beklenilenden daha olumlu bir blog yazısı olacak, ve iddia ediyorum, evrenle anlaşmamın aksine olumlu şeyler yazıp olumlu şeyler yaşayacağım, bu defa geri vites yok. Bu arada, geçen yıl ile ilgili ne yazdığıma bakayım dedim, en son yeniyıl yazısını 2016'da yazmışım, bana da blogger diyolar ya, neyse. 2020'nin nasıl geçtiğinden bahsedelim, yazının geri kalanı da kendiliğinden şekil alır zaten. *** Terhis töreni sonrası @Yenikent/Ankara 2020'nin ilk 5 ayı askeriyede geçti. Askerken " bugünleri özlersin " dediklerinde siktir çekiyodum ama gerçekten koğuş önünde arkadaşlarla birlikte içilen sigaraların, her sabah taburun karşısındaki Atatürk büstüyle selamlaşıp dertleşmenin, -10 derecelerde nöbette domuz beklemenin kıymetini anlıyorum yeni yeni. Tabur binasını tam da denetim günü köpek dışkısı kokuttuğumdan 1,5 ay yemekhanede çalıştım, bulaşık da yıkadım ve özlemediğim bi' gün varsa o da yemekhanede geçen 1,5 aydır.…

okumaya devam et »