Kapıyı açmam uzun sürdü biraz, kendimi bile ağırlayacak mecalim yok. Yorgunum, sarhoşum, uykum da var epey. Çok kalmam umarım. Hoş, kalmasam da gidecek çok da bir yerim yok ya, neyse. Yine niye geldim acaba? Çok sıkıcı bir gece, muhabbetim de daha şimdiden baydı. Gece bitse de gitsem artık. Bu sefer ne anlatacağım çok merak ediyorum, yine hangi derdimle bayacağım kendimi kim bilir. Ortalık da fazla dağınık, rahat da edemedim ama toparlamaya da halim yok. Anksiyeteleri rafına dizmeye eriniyorum, dizsem de çok farketmiyor, güven duygularını da yeni dizmiştim dolaba, gökyüzü takıldı herhalde yere düşmüş hepsi, paramparça. İlaç saatim de geçti, doktor “ günde 5 öğün özgüven alman lazım ” demişti, biteli 10 gün oldu, kendime gelmesem bittiğinden haberim bile olmayacak. Bitane kalmış olması lazım aslında lan, o da kim bilir hangi kaygının altında kaldı ya, sabaha kadar ara ki bulasın. Kendime de mi gelmeseydim acaba, şuraya bak ortalık can kırıklarından geçilmiyor amınakoyayım. Hissizliğin de kapağı kapanmıyor artık yer kalmadı, nereye sığdırayım…
Kapıyı açmam uzun sürdü biraz, kendimi bile ağırlayacak mecalim yok. Yorgunum, sarhoşum, uykum da var epey. Çok kalmam umarım. Hoş, kalmasam da gidecek çok da bir yerim yok ya, neyse. Yine niye geldim acaba? Çok sıkıcı bir gece, muhabbetim de daha şimdiden baydı. Gece bitse de gitsem artık. Bu sefer ne anlatacağım çok merak ediyorum, yine hangi derdimle bayacağım kendimi kim bilir. Ortalık da fazla dağınık, rahat da edemedim ama toparlamaya da halim yok. Anksiyeteleri rafına dizmeye eriniyorum, dizsem de çok farketmiyor, güven duygularını da yeni dizmiştim dolaba, gökyüzü takıldı herhalde yere düşmüş hepsi, paramparça. İlaç saatim de geçti, doktor “ günde 5 öğün özgüven alman lazım ” demişti, biteli 10 gün oldu, kendime gelmesem bittiğinden haberim bile olmayacak. Bitane kalmış olması lazım aslında lan, o da kim bilir hangi kaygının altında kaldı ya, sabaha kadar ara ki bulasın. Kendime de mi gelmeseydim acaba, şuraya bak ortalık can kırıklarından geçilmiyor amınakoyayım. Hissizliğin de kapağı kapanmıyor artık yer kalmadı, nereye sığdırayım şimdi bu kadar gökyüzünü. Ya kim sevecek şimdi bu kadar maviyi doldurmuşum her yere. Neyse, sonbahara az var en azından, kurumuş umutlarla dökülür onlar da yerlere. Eee? Bi yandan ağlatayım bi yandan da ortalığı toparlayayım dedim ikisini de yapamadım. Şu “yalnız öleceksin”leri toplasaydım bari de gece gece büyük gürültü kopacak, “sevmiyorum”ları kaldırayım ayak altından dicem, gök gürüldüyor belli yağmur basacak birazdan. Gerçi yağmur benim pencerelere pek vurmuyor, şu hayal kırıklıklarını bir çekiyorum pencerelerin önüne, damla sızdırmıyor da pencerelerin önünü mosmor





