Kişisel Günlük

Bu " bey " ekini her yerde görmeye başladığımdan ve insanların " abi baksana bi, bu beyli site açmış? " mesajlarından ötürü yazmak istedim. Belki de her yerde zaten vardı da bende de var olduğu için daha çok dikkat etmeye başladım, bilmiyorum. Her neyse, neticede bu ekle siteler açılıyor, kimisi gördüğünden açıyor, kimisi yakıştırdığından, kimisinin de benim gibi farklı hikayesi var, bilemezsin. Ben, kendi hikayemi anlatmak istedim biraz. Sanırım bu konuyu yazmak istemem artık blogu gerçekten kişisel blog haline getirmek istememden de kaynaklanıyor gibi. Bu defa konudan sapmıcam. *** Nerden geliyor bu Bey? Sitedeki "bey" eki, bolkafeinde de burada da siteyi aktif ettiğim ilk yazıda belirttiğim gibi twitterdaki ismimden kaynaklı ama kendime kondurmaya (kondurmaya mı denir? yakıştırmaya da olabilir ama tam yakıştırmak da değil) başladığım olay farklı. 23 yaşındayım, 2 üniversite okuyorum, yaklaşık 13 14 yıldır kendimi geçindirmeye çalışıyorum. Gerek sömestr tatillerinde, gerek yaz tatillerinde, gerekse okurken cumartesi/pazar günleri çalıştım hep. Çalışma sebebim yokluktan değil, babamlar köyün ağasıymış, zenginiz olm.…

Bu " bey " ekini her yerde görmeye başladığımdan ve insanların " abi baksana bi, bu beyli site açmış? " mesajlarından ötürü yazmak istedim. Belki de her yerde zaten vardı da bende de var olduğu için daha çok dikkat etmeye başladım, bilmiyorum. Her neyse, neticede bu ekle siteler açılıyor, kimisi gördüğünden açıyor, kimisi yakıştırdığından, kimisinin de benim gibi farklı hikayesi var, bilemezsin. Ben, kendi hikayemi anlatmak istedim biraz. Sanırım bu konuyu yazmak istemem artık blogu gerçekten kişisel blog haline getirmek istememden de kaynaklanıyor gibi. Bu defa konudan sapmıcam. *** Nerden geliyor bu Bey? Sitedeki "bey" eki, bolkafeinde de burada da siteyi aktif ettiğim ilk yazıda belirttiğim gibi twitterdaki ismimden kaynaklı ama kendime kondurmaya (kondurmaya mı denir? yakıştırmaya da olabilir ama tam yakıştırmak da değil) başladığım olay farklı. 23 yaşındayım, 2 üniversite okuyorum, yaklaşık 13 14 yıldır kendimi geçindirmeye çalışıyorum. Gerek sömestr tatillerinde, gerek yaz tatillerinde, gerekse okurken cumartesi/pazar günleri çalıştım hep. Çalışma sebebim yokluktan değil, babamlar köyün ağasıymış, zenginiz olm. İş hayatını küçük yaşta göreyim, ekmek nasıl kazanılır bileyim, iş hayatına erken atılayım ya da ileride (ne kadar ilerisi bilemiyorum) rahat edeyim diye mahallede arkadaşlarım bilye yuvarlar, taso çevirirken ben işten yorgun argın eve dönüyor oluyordum ve bir bilye yuvarlamaya halim kalmıyordu çoğu zaman. Bunları acındırmak için söylemiyorum olm, tamam o zamanlar çalışıyor olmak koyuyordu tabi sokakta oynayan arkadaşlarını gördükçe ama şimdi öyle bir derdim yok. Bu arada 11 yıl önce falan çalışmaya başladığım ofiste devam ediyorum hala. Hala katlanıyorlar

okumaya devam et »

Öncelikle şunu belirtelim, kişisel blog yazamamak derken gerçekten kişisel konulardan bahsediyorum, okunan kitaplar, izlenen filmlerden değil. Bu aslında çözümünü aşağı yukarı herkesin bildiği ama dile getiremediği veya kendisine itiraf edemediği bir sorun, var böyle bir sorun. Yazılı hale gelmeyen ama okuyucu tarafından bile bilinen Kişisel Blog Yazma Kuralları diye bir şey var. Yazılı hale gelmemiş ama kişisel blog yazarlarının bilinçaltına öyle bir yer etmiş ki en gereksiz anlarda yapıyor öldürücü müdahaleyi ve özenerek hazırladığın belki günlerce uğraştığın yazıyı bir çırpıda silebiliyorsun, tuhaf. *** Yazarların birçoğunun çözümleyemediği belli başlı sebepleri var bu sorunun, içindekini dışarı çıkarmaya korkmak gibi, bizi hantallaştıran, yazmamıza müsaade etmeyen fazlalıklarımız gibi. İçimizdekini dışarı çıkarmaya neden korkuyoruz? İçindekini çıkarıcaz Arif Önce içimizde dışarıya çıkmayı bekleyen küfürlerin, hakaretlerin, yaşanmış/yaşatılmış kırgınlıkların, görülmüş/geçirilmiş pisliklerin kelimelere dökülmesine müsaade etmiyoruz. Abicim burası senin blogun, tamam, bloga gelenlerin çoğu teknik konulara geliyor olabilir, ama sen bunun adına kişisel blog koyduysan insanlar gerçekten kişisel bir şeyler bulmak için de senin bloguna geliyor olabilirler. Banane Emrah…

Öncelikle şunu belirtelim, kişisel blog yazamamak derken gerçekten kişisel konulardan bahsediyorum, okunan kitaplar, izlenen filmlerden değil. Bu aslında çözümünü aşağı yukarı herkesin bildiği ama dile getiremediği veya kendisine itiraf edemediği bir sorun, var böyle bir sorun. Yazılı hale gelmeyen ama okuyucu tarafından bile bilinen Kişisel Blog Yazma Kuralları diye bir şey var. Yazılı hale gelmemiş ama kişisel blog yazarlarının bilinçaltına öyle bir yer etmiş ki en gereksiz anlarda yapıyor öldürücü müdahaleyi ve özenerek hazırladığın belki günlerce uğraştığın yazıyı bir çırpıda silebiliyorsun, tuhaf. *** Yazarların birçoğunun çözümleyemediği belli başlı sebepleri var bu sorunun, içindekini dışarı çıkarmaya korkmak gibi, bizi hantallaştıran, yazmamıza müsaade etmeyen fazlalıklarımız gibi. İçimizdekini dışarı çıkarmaya neden korkuyoruz? İçindekini çıkarıcaz Arif Önce içimizde dışarıya çıkmayı bekleyen küfürlerin, hakaretlerin, yaşanmış/yaşatılmış kırgınlıkların, görülmüş/geçirilmiş pisliklerin kelimelere dökülmesine müsaade etmiyoruz. Abicim burası senin blogun, tamam, bloga gelenlerin çoğu teknik konulara geliyor olabilir, ama sen bunun adına kişisel blog koyduysan insanlar gerçekten kişisel bir şeyler bulmak için de senin bloguna geliyor olabilirler. Banane Emrah Serbes'in kitabından, banane Vezir Parmağı'ndan Limonata'dan. Lan sen ne yaşadın ben onu merak ediyorum. Yaşamak zorunda olduğumuz gerçek kimliğimizi bu bloglarla biraz daha süslü hale getirip mail dili ve edebiyatı kullanarak yaşantımızın belki %5'inden bahsediyoruz, onda da samimi olamıyoruz. Bunu becerebilen çok az insan evladı var, korkusuz, ciddi anlamda kişisel blog teriminin hakkını veren, Hafay (yazmıyo artık) , Lacivert ve diğerleri. Bu blogları sadece beyaz yakalılar, jilet gibi hanım ablalar takip etmiyordur belki? Niye sadece onların gözüne hoş görünmek için

okumaya devam et »

Yeniyıl kutlamaları, Noel baba, hediyeler, çam ağacı falan derken pek farkedilmiyor böyle az gibi görünüyor ama şuan 7 milyar insan evladının hayatından 365 gün daha eksildi, bak diğer canlıları saymıyorum bile. 365 gün yaşadın, 365 gün aldın verdin o nefesi, oksijen tükettin, aslında o 365 günde hiçbir şey yapmayıp tüm gün yatmış olsan bile oturduğun yerde bi şekilde geçirdin o günleri. Ya derin döküldü, ya saçların döküldü, ya sakalların ağardı. O 365 günün bi şekilde kötülüğü dokundu sana sen kendini sakınıp korumaya çalışsan da 365 gün daha öldün yani. Olaya bu boyutundan bakınca iş nasıl da korkunç hale geldi gördün mü? Ben 23 yıldır bu kafayla yaşıyorum işte, ya olumsuz, ya nötr. Olumlu hiçbir şey yok amk. Bu olumsuzluklara falan pek yer vermemek lazım aslında da ben yapamıyorum. Çok denedim bu kafayı değiştirmeyi de pek mümkün olmadı. Bu olumsuzluktan, bu korkunçluktan zevk alır hale geldim. Neyse, ne diyoduk, bu olumsuzluklara, bu duygusallıklara pek yer vermemek lazım aslında. Malum bu 2016…

Yeniyıl kutlamaları, Noel baba, hediyeler, çam ağacı falan derken pek farkedilmiyor böyle az gibi görünüyor ama şuan 7 milyar insan evladının hayatından 365 gün daha eksildi, bak diğer canlıları saymıyorum bile. 365 gün yaşadın, 365 gün aldın verdin o nefesi, oksijen tükettin, aslında o 365 günde hiçbir şey yapmayıp tüm gün yatmış olsan bile oturduğun yerde bi şekilde geçirdin o günleri. Ya derin döküldü, ya saçların döküldü, ya sakalların ağardı. O 365 günün bi şekilde kötülüğü dokundu sana sen kendini sakınıp korumaya çalışsan da 365 gün daha öldün yani. Olaya bu boyutundan bakınca iş nasıl da korkunç hale geldi gördün mü? Ben 23 yıldır bu kafayla yaşıyorum işte, ya olumsuz, ya nötr. Olumlu hiçbir şey yok amk. Bu olumsuzluklara falan pek yer vermemek lazım aslında da ben yapamıyorum. Çok denedim bu kafayı değiştirmeyi de pek mümkün olmadı. Bu olumsuzluktan, bu korkunçluktan zevk alır hale geldim. Neyse, ne diyoduk, bu olumsuzluklara, bu duygusallıklara pek yer vermemek lazım aslında. Malum bu 2016 nasıl bir yılsa ülke olarak da bireysel olarak da ölümlerin, üzüntülerin bol olduğu bir yıldı. Yine de yeni bir Tahsin var ettim lan kendimce (bu da çok iddialı oldu ya, yalancıyı dövmüyolar nasılsa) , ama bu Tahsin'in de olmasında bu olumsuzlukların payı oldu hep. Bak kişisel yazamıyorum öyle çok sık, o yüzden bi' yazınca tüm söylemek istediklerimi dökeyim dimi en temizi. Basit bi'şey sormak istiyorum; olumlu bir olay yaşayıp da ders alan var mı aranızda? Bak yalancıyı dövmüyolar diye yalan

okumaya devam et »

Bu sefer başlığın üzerinde çok durmadım, en azından yazının temasını belirtsin yeter diye düşündüm, ki öyle de oldu. Geçen gün Berk'in doğum günü hakkında yazdığı yazıya denk geldim. Başlarda haklı buldum. Zaten Berk'in çoğu isyan yazısını haklı bulurum. Hatta birileri tarafından pek bilinmeyen tumblr hesabımda aynı tripte bir yazı yazmaya koyuldum, yayınlamaya cesaret edemedim, öylece kaldı. Bir konuda savunulmuş bir görüşü, insanın, başına gelmeden haklı veya haksız bulması doğru olmayabilir-miş. Çünkü, aşağı yukarı her doğum günü olaylı geçmiş birinin doğum gününden beklediği mutlulukla genel olarak her şeye karşı önyargılı, kırılmaya meyilli ve hayatının ciddi bir kısmını yüzü asık geçiren ve samimi mutluluğu sadece doğum gününde yaşayan birisinin beklediği mutluluğun aynı oranda olması da beklenemez-miş. Ben doğum günümde böyle mutluluk yaşayacağımı tahmin etmemiştim hiç. Abimle babamın birbirinden habersiz pasta almalarından ve doğum günümde 2 pastaya birden üflemem hatta abimin pastanın üzerine "Gönül isterdi ki dansöz çıksın, nice yıllara" yazdırmasıyla başladı her şey. Olaya hediye gözüyle bakmıyorum, "ulan yine geç kaldım valla…

Bu sefer başlığın üzerinde çok durmadım, en azından yazının temasını belirtsin yeter diye düşündüm, ki öyle de oldu. Geçen gün Berk'in doğum günü hakkında yazdığı yazıya denk geldim. Başlarda haklı buldum. Zaten Berk'in çoğu isyan yazısını haklı bulurum. Hatta birileri tarafından pek bilinmeyen tumblr hesabımda aynı tripte bir yazı yazmaya koyuldum, yayınlamaya cesaret edemedim, öylece kaldı. Bir konuda savunulmuş bir görüşü, insanın, başına gelmeden haklı veya haksız bulması doğru olmayabilir-miş. Çünkü, aşağı yukarı her doğum günü olaylı geçmiş birinin doğum gününden beklediği mutlulukla genel olarak her şeye karşı önyargılı, kırılmaya meyilli ve hayatının ciddi bir kısmını yüzü asık geçiren ve samimi mutluluğu sadece doğum gününde yaşayan birisinin beklediği mutluluğun aynı oranda olması da beklenemez-miş. Ben doğum günümde böyle mutluluk yaşayacağımı tahmin etmemiştim hiç. Abimle babamın birbirinden habersiz pasta almalarından ve doğum günümde 2 pastaya birden üflemem hatta abimin pastanın üzerine "Gönül isterdi ki dansöz çıksın, nice yıllara" yazdırmasıyla başladı her şey. Olaya hediye gözüyle bakmıyorum, "ulan yine geç kaldım valla uyarı alıcam şimdi kesin" diye düşünürken ofisin kapısını çaldığımda ofis arkadaşlarım tarafından patlatılmaya çalışılan bir konfetiyle karşılaşmayı beklemiyordum.Şaşkın şaşkın tüm arkadaşların "iyi ki doğdun" temalı sarılmalarından sonra masama geçerken masamda tüm ofis arkadaşlarımın aldığı hediyelerini, belki hediyelerinden daha da samimi notlarını görmeyi hayal etmiyordum. Sonrasında "bilgisayarda sorun çıktı Tahsin, içeriye bi' gelir misin?" bahanesiyle sürpriz doğum günü pastası kesecekleri de aklıma gelmemişti. Akşamına rakı gecesi yapacağımızdan da haberim yoktu mesela.Tüm gün boyunca gülümsemekten yüz felci geçireceğimi düşünmemiştim. Hayatımın en sorunsuz

okumaya devam et »

Aslında bu yazının başlığı "Çabuk İkna Olmak" olacaktı, bu sorunumun üzerine düşünürken asıl olayın biraz da itiraz edememekten kaynaklı olduğu kanısına vardım. Yani olay çabuk ikna olmak değil, itiraz edemeyişten ötürü ikna olmuş gibi davranmak, kabullenmek, içe kapanmak. Hak yenildiğinde itiraz edememek Kantinde sıra beklerken önüme biri geçiyor, bunu art niyetli ya da gerçekten acelesi olduğundan yaptığını bilemediğimden olaya genelde iyimser yaklaşıp "lan belki derse yetişmeye çalışıyordur o yüzdendir" gibi koca bir Pollyannacılıkla hakkımı gaspeden arkadaşa "birader, sıraya hadi bakim" demek yerine, "buyur kardeşim sorun değil" demeyi tercih ediyorum. Kırıldığını/bozulduğunu gizlemek İnsanlarla ilişkilerimde karşı taraf beni üzecek bir harekette bulunuyor. Bu hiç hoşlanmadığım emir kipi de olabiliyor bazen, bazen emeğimin üstüne konmaya çalışması veya sebepsiz yere sesini yükseltmesi bile olabiliyor. Bu durumda karşı taraf özür dileyip gönül almaya çalışmak yerine sırf özür dileyerek egosundan 1 birim eksiltmemek adına saçma sapan açıklamalar yapıyor veya "kırıldın mı lan sen bana?" gibi sorularla kırılmış olsam bile o an ağzımdan "yok be olm ne…

Aslında bu yazının başlığı "Çabuk İkna Olmak" olacaktı, bu sorunumun üzerine düşünürken asıl olayın biraz da itiraz edememekten kaynaklı olduğu kanısına vardım. Yani olay çabuk ikna olmak değil, itiraz edemeyişten ötürü ikna olmuş gibi davranmak, kabullenmek, içe kapanmak. Hak yenildiğinde itiraz edememek Kantinde sıra beklerken önüme biri geçiyor, bunu art niyetli ya da gerçekten acelesi olduğundan yaptığını bilemediğimden olaya genelde iyimser yaklaşıp "lan belki derse yetişmeye çalışıyordur o yüzdendir" gibi koca bir Pollyannacılıkla hakkımı gaspeden arkadaşa "birader, sıraya hadi bakim" demek yerine, "buyur kardeşim sorun değil" demeyi tercih ediyorum. Kırıldığını/bozulduğunu gizlemek İnsanlarla ilişkilerimde karşı taraf beni üzecek bir harekette bulunuyor. Bu hiç hoşlanmadığım emir kipi de olabiliyor bazen, bazen emeğimin üstüne konmaya çalışması veya sebepsiz yere sesini yükseltmesi bile olabiliyor. Bu durumda karşı taraf özür dileyip gönül almaya çalışmak yerine sırf özür dileyerek egosundan 1 birim eksiltmemek adına saçma sapan açıklamalar yapıyor veya "kırıldın mı lan sen bana?" gibi sorularla kırılmış olsam bile o an ağzımdan "yok be olm ne kırılması manyak mısın" gibi bir cevap çıkartmaya çalışıp kendi içini ferahlatıyor. Berbere itiraz edememek Berbere (veya erkek kuaförü ne diyosan) gidiyorum, yanları 5 numara, üstleri de makasla kısalttırırım her gittiğimde. 2 yıldır aynı herif kesiyor saçlarımı ama her seferinde üstleri ya fazla uzun bırakıyor ya da fazla kısa kesiyor. Ve sorduğunda kesinlikle saçımın güzel olduğuna ikna olmuşum gibi "abi valla eline sağlık iyi böyle sağolasın borcum ne kadar" diyip onu okutup eline makas almasını sağlayan hocasından tut dükkanı ona kiralayan

okumaya devam et »