Kişisel Günlük

Merhaba 1 yıl aradan sonra bile bana kucak açan sevgili blogum ve (varsa) hala blog okuyan sevgili insan evlatları. Okunduğunu düşündüğümden değil, “özlemiş miyim” testi ve “yazmış olmak için yazılmış” bir blog yazısı hazırlıyorum. Baştan pek bişey vaadetmiyorum, dilerseniz yazıyı burada kapatıp mükemmel hayatlarınıza geri dönebilirsiniz. Eski yazılardan kopya çekerek kısa özetle başlayayım. Hep yapmak istediğim podcast serisini bu yıl da yapamadım, yine kendimle ilgili tutarsızlıklar sebebiyle bir demo kayıt bile mevcut değil. Ama yapacak olan en nihayetinde yine benim, bugün olmasa yarın, olmazsa seneye. Senaryolu bir YouTube serisi düşüncem varmış, konusunun ne olduğuna dair hiçbir fikrim yok, neyi kastettim de neyden vazgeçtim acaba. Bunu da yapacak olan yine en nihayetinde benim, bugün olm… Tam anlamıyla bir frontend developer olmak istiyordum ve bunun için çalışıyordum, 18 Ekim 2022 itibariyle bir şirkette frontend developer pozisyonunda işe başladım (burada bir reveransınızı alırım) . Bana güvenip kapılarını açan sevgili şirketime can-ı gönülden teşekkürlerimi sunarım. Her ne kadar blogumu okumamalarını rica etmiş olsam da…

Merhaba 1 yıl aradan sonra bile bana kucak açan sevgili blogum ve (varsa) hala blog okuyan sevgili insan evlatları. Okunduğunu düşündüğümden değil, “özlemiş miyim” testi ve “yazmış olmak için yazılmış” bir blog yazısı hazırlıyorum. Baştan pek bişey vaadetmiyorum, dilerseniz yazıyı burada kapatıp mükemmel hayatlarınıza geri dönebilirsiniz. Eski yazılardan kopya çekerek kısa özetle başlayayım. Hep yapmak istediğim podcast serisini bu yıl da yapamadım, yine kendimle ilgili tutarsızlıklar sebebiyle bir demo kayıt bile mevcut değil. Ama yapacak olan en nihayetinde yine benim, bugün olmasa yarın, olmazsa seneye. Senaryolu bir YouTube serisi düşüncem varmış, konusunun ne olduğuna dair hiçbir fikrim yok, neyi kastettim de neyden vazgeçtim acaba. Bunu da yapacak olan yine en nihayetinde benim, bugün olm… Tam anlamıyla bir frontend developer olmak istiyordum ve bunun için çalışıyordum, 18 Ekim 2022 itibariyle bir şirkette frontend developer pozisyonunda işe başladım (burada bir reveransınızı alırım) . Bana güvenip kapılarını açan sevgili şirketime can-ı gönülden teşekkürlerimi sunarım. Her ne kadar blogumu okumamalarını rica etmiş olsam da buradan kendilerine, her zaman olduğu gibi hiçbir konuda desteğini esirgemeyen tüm dostlarıma çok teşekkürler, çoğu şey sizinle daha güzel lan. Peki şirketin ismini niye vermedim? Çünkü artık kör uyanmak istemiyorum. Çalışma masam çok modern bi’ hale geldi her ne kadar artık kendisiyle çok ilgilenemesem de. 20 yıllık Windows’u bırakıp bir gece 2’de ansızın çat diye hiç hesapta yokken Macbook’a geçiş yaptım. Memnun muyum? Çok. İstikrarlı bir memnuniyete dönüşür mü? Mukadderat. Yayınlamasam bile bir şarkı kaydedip kendi klibimi çekmeyi gerçekten çok

okumaya devam et »

Geçtiğimiz yılı " blog yılı " ilan etmiş olmamıza rağmen yıl içerisinde 8 blog yazısı yayınlamışım. Blogun geçmişine kıyasla aslında iyi rakam ama yeterli mi tartışılır. Blog yazmanın birçok iyi yönünden bahsetmiş olmamıza rağmen yazmaktan uzak kalmayı başarıyor olmak da tezat tabi, keşke günlük veya teknik döküman tarzında kullanma alışkanlığım olsa eminim hayatımda birçok şey değişecek. Plan olarak saymak istemiyorum ama umarım bu yıl daha sık yazabilirim, bunu okurdan ziyade kendim için istiyorum. İnsan kendindeki ilerlemeleri veya eksikleri farkedebilmek için kıyas yapabileceği somut kanıtlar arıyor. *** Yeni yıl yazısı yazmak niyetiyle başladım fakat kesinlikle beklenileni tam anlamıyla vermeyip alakasız konulara değineceğim. Fikirlerdeki bu alakasız değişimler, anlık sapmalar sadece benim yaşadığım şeyler değil. Sosyal medyada her şeyimizi herkese sunma merakımız bana toplumun çoğunluğunun da bu kararsızlıkları yaşadığını farkettirdi. İnsanların bir kısmı tamamen çöküş döneminde, bu zamana kadar içlerinde zincirledikleri tüm karanlık, kadim, kötücül ( gibi was here) yanlarını ortalığa saçmış durumda. Bir kısmı ise fırsattan istifade kendine zaman ayırıp benliğini bulmuş,…

Geçtiğimiz yılı " blog yılı " ilan etmiş olmamıza rağmen yıl içerisinde 8 blog yazısı yayınlamışım. Blogun geçmişine kıyasla aslında iyi rakam ama yeterli mi tartışılır. Blog yazmanın birçok iyi yönünden bahsetmiş olmamıza rağmen yazmaktan uzak kalmayı başarıyor olmak da tezat tabi, keşke günlük veya teknik döküman tarzında kullanma alışkanlığım olsa eminim hayatımda birçok şey değişecek. Plan olarak saymak istemiyorum ama umarım bu yıl daha sık yazabilirim, bunu okurdan ziyade kendim için istiyorum. İnsan kendindeki ilerlemeleri veya eksikleri farkedebilmek için kıyas yapabileceği somut kanıtlar arıyor. *** Yeni yıl yazısı yazmak niyetiyle başladım fakat kesinlikle beklenileni tam anlamıyla vermeyip alakasız konulara değineceğim. Fikirlerdeki bu alakasız değişimler, anlık sapmalar sadece benim yaşadığım şeyler değil. Sosyal medyada her şeyimizi herkese sunma merakımız bana toplumun çoğunluğunun da bu kararsızlıkları yaşadığını farkettirdi. İnsanların bir kısmı tamamen çöküş döneminde, bu zamana kadar içlerinde zincirledikleri tüm karanlık, kadim, kötücül ( gibi was here) yanlarını ortalığa saçmış durumda. Bir kısmı ise fırsattan istifade kendine zaman ayırıp benliğini bulmuş, yapmak istediklerine karar vermiş, kurslar bitirilmiş, sertifikalar alınmış, hayatlar değişmiş ve gayet huzurlular. Sırlarını paylaşmalarını çok isterim aslında, bulunduğum konumdan bakıldığında gayet iyi durumda görünüyorlar. Bir kısmı ise ben gibi olan bitene seyirci kalıp suya sabuna dokunmadan yaşıyordur, bunu bir tek benim yaptığımı düşünmek istemiyorum çünkü huzursuzluk yaratıyor. Görüldüğü üzre kendime karşı o kadar da acımasız değilim, en azından eskisi kadar değilim. Bazı durumların farkına vardığım bir yıl geçirdim. Hayatlarımızda talihsiz olaylar yaşayabiliyoruz, hepsi benim suçummuş gibi hissederdim hep fakat

okumaya devam et »

Yaş günü yazısı için bi' başlık attım fakat bu bir bahanedir, yine yazmak istediğim birtakım şeylerin dürtüsüyle paneli açmış bulunmaktayım, hoşgeldik. Doğum günüm(dü) başlıklı yazımda Berk'e katılmadığımı söylemiş olsam da aradan geçen yıllar içerisinde ona hak vermeye başladım. Nedeni, o yaşlarda kendisine katılmamama sebep olan şeyleri söylediği yaşa henüz varmış olmam olabilir. O sıralarda belki hayatın bu denli içerisinde olmadığımdan ötürü olacak ki yaşanmış her duyguya rağmen asıl düşünmem gereken şeyleri bi' kenara bırakıp günü kurtaracak heyecanlar arıyordum. Hala günü kurtaracak heyecanlar aramaktan vazgeçmedim tabi ama bunun yanında düşünmemem gereken şeyleri bile fazlaca kafaya takmaya başladığımdan doğum günüm yaklaştıkça zaten varolan huzursuzluk kendini daha yoğun hissettirmeye başladı. Bunların başında da mesleki kaygılar geliyor. https://twitter.com/tahsingibi/status/1434618264110387201 9 Eylül Elektronik Haberleşme mezunu, AÖF Yönetim Bilişim Sistemleri 2. sınıf terk gibi eğitim öğretim geçmişimin yanında kendimi konumlandırabildiğim grafik tasarım, front-end developer ( stj. denilebilir sanırım ), video/kurgu vs. gibi görsel ve yazılım alanlarında da küçük çaplı işlerim var fakat mesleğim sorulduğunda hala net cevap…

Yaş günü yazısı için bi' başlık attım fakat bu bir bahanedir, yine yazmak istediğim birtakım şeylerin dürtüsüyle paneli açmış bulunmaktayım, hoşgeldik. Doğum günüm(dü) başlıklı yazımda Berk'e katılmadığımı söylemiş olsam da aradan geçen yıllar içerisinde ona hak vermeye başladım. Nedeni, o yaşlarda kendisine katılmamama sebep olan şeyleri söylediği yaşa henüz varmış olmam olabilir. O sıralarda belki hayatın bu denli içerisinde olmadığımdan ötürü olacak ki yaşanmış her duyguya rağmen asıl düşünmem gereken şeyleri bi' kenara bırakıp günü kurtaracak heyecanlar arıyordum. Hala günü kurtaracak heyecanlar aramaktan vazgeçmedim tabi ama bunun yanında düşünmemem gereken şeyleri bile fazlaca kafaya takmaya başladığımdan doğum günüm yaklaştıkça zaten varolan huzursuzluk kendini daha yoğun hissettirmeye başladı. Bunların başında da mesleki kaygılar geliyor. https://twitter.com/tahsingibi/status/1434618264110387201 9 Eylül Elektronik Haberleşme mezunu, AÖF Yönetim Bilişim Sistemleri 2. sınıf terk gibi eğitim öğretim geçmişimin yanında kendimi konumlandırabildiğim grafik tasarım, front-end developer ( stj. denilebilir sanırım ), video/kurgu vs. gibi görsel ve yazılım alanlarında da küçük çaplı işlerim var fakat mesleğim sorulduğunda hala net cevap veremiyorum çünkü bahsettiğim yaşlı deyimiyle bu altın bileziklerle geçimimi sağlamıyorum. Kendimi bildim bileli hukuk bürosunda çalışıyorum, bu altın bileziklerden yalnızca düşük miktarlarda ek gelir sağladım bu zamana kadar. Hiçbir konuda tam anlamıyla bilgi ve deneyim sahibi olmayışım meslek seçimi konusunda büyük kararsızlık sebebi. Bahsettiğim sektörlerde kullanılabilecek onlarca program kurulu bilgisayarımda, udemy'de başlayıp bitireni ciddi kazançlara götürecek kallavi kurslar var fakat hangisine başlamak istediğime, hayatımı hangisiyle idame ettirmek istediğime o kadar karar veremiyorum ki o kadar olur. Sanırım hala birisinin kolumdan

okumaya devam et »

Bir tuşa bassan, bir kalem tutsan akacak olanın farkında olmadan yazacak şeylerin olması beyne biraz fazla yük oluyor açıkçası. İçerinde biraz da korkaklık, ya da söylenenlerin sorumluluğunu alamamak ve yüzleşmeye çekinmek de palazlanınca asıl kurulacak cümlenin etrafında dolaşıp varmak istediğin noktaya kattiyen varamıyorsun. Tam bu noktada akıldan çıkan bişey var, bişeyden kaçmaya çalıştıkça etrafında dönüyorsun, geç farkettim ama bu duruma karşı aldığım bir önlem de yok gördüğün gibi. Bazı travmatik anlarda savunma mekanizmam devreye giriyor, " yok ki öyle bişey " fikriyle, bi şekilde yaşadığımı düşündüğüm hayatımı sürdürebildiğimi sanarak kaçmaya çalışıyorum yine fakat kaçtığım her ne varsa hepsiyle de randevuluyum yastığımda. Elle tutulur hiçbir şey anlatmayacağımı farkında olarak yine en olmadık yerlere dert anlattığımı sanıyorum, sabaha hiçbir şey değişmeyecek gerçeğinin farkındalığıyla yapıyorum bunu. Yalan değil böyle anlarda sıkça düşünüyorum bir şekilde bir profesyonelden destek almam şart, kendi fikirlerimle kendi başıma savaşamam, kalkanım da benim kurşunum da. Kalkanım mı zayıf silahım mı yivli, yenmeye çalıştığım nedir, yenilmek mi istiyorum, doğru nedir,…

Bir tuşa bassan, bir kalem tutsan akacak olanın farkında olmadan yazacak şeylerin olması beyne biraz fazla yük oluyor açıkçası. İçerinde biraz da korkaklık, ya da söylenenlerin sorumluluğunu alamamak ve yüzleşmeye çekinmek de palazlanınca asıl kurulacak cümlenin etrafında dolaşıp varmak istediğin noktaya kattiyen varamıyorsun. Tam bu noktada akıldan çıkan bişey var, bişeyden kaçmaya çalıştıkça etrafında dönüyorsun, geç farkettim ama bu duruma karşı aldığım bir önlem de yok gördüğün gibi. Bazı travmatik anlarda savunma mekanizmam devreye giriyor, " yok ki öyle bişey " fikriyle, bi şekilde yaşadığımı düşündüğüm hayatımı sürdürebildiğimi sanarak kaçmaya çalışıyorum yine fakat kaçtığım her ne varsa hepsiyle de randevuluyum yastığımda. Elle tutulur hiçbir şey anlatmayacağımı farkında olarak yine en olmadık yerlere dert anlattığımı sanıyorum, sabaha hiçbir şey değişmeyecek gerçeğinin farkındalığıyla yapıyorum bunu. Yalan değil böyle anlarda sıkça düşünüyorum bir şekilde bir profesyonelden destek almam şart, kendi fikirlerimle kendi başıma savaşamam, kalkanım da benim kurşunum da. Kalkanım mı zayıf silahım mı yivli, yenmeye çalıştığım nedir, yenilmek mi istiyorum, doğru nedir, yanlış nasıl her şey o kadar ayak altında ki nereden geçsem ayağıma batıyor. Yalan değil böyle anlarda sıkça düşünüyorum bir şekilde bir profesyonelden destek alacak kadar önemli mi aklımdaki kördüğüm? Hiçbir önemi yoksa? Bir kişiden daha duyarsam ya " off bu mu derdin be "? Her şey o kadar iç içe geçmiş durumda ki baştan doğsam, her şeyi silbaştan tekrar öğretseler... Her şeyi yanlış anlamışım, yanlış öğrenmişim, yanlış tanımışım, yanlış yürümüş yanlış nefes almışım ve tüm bunların doğrusunu da öğrenecek

okumaya devam et »

Bazen en çok anneler üzülür. Bazı duyguların dışavurumu gecenin körüne tekabül ettiğinden arka balkon sigaraları, yalnızlık promilleri tavanı teğet geçer. Sorgulamaların en büyüğü duvar manzaralı bi pencereden kağıda dökülür. Bu gece, aslen tam da o gece. Soruların bile meçhul olduğu fakat cevapların da kattiyen tatmin etmediği şu gecelerde bazen kapının eşiğine promil hali tavanken teşrif edilir. Bahsi geçen üzgün anneler cam kenarında vakt-i zamanında eşlerini beklemişken bu defa evlatlarıyla sınanır. “Aç mısın” dışında sorular duymazsınız, belki “iyi misin”. Alışılmış cevaplar verilip bir yatağın üstünde yüzüstü uzanmış birinci ağızdan sorgular devam ederken hesaplaşmanın finalinde bilinçaltından tek bir cevap gelir, yani genelde böyledir; eğer ölürsem, bu tertemiz bir fırsat . Gün henüz bitmemişken başlamaya çalışır bazı saatlerde, adına şafak vakti diyorlar, öyle duydum. Yanında olunamayan dostlar, hal hatır sorulamamış tanışların suallerine verilecek cevap dahi bulamadığım anlar. Ağzım biraz bozuk, bardağım biraz dolu, promilim biraz yüksek önümde yarıdan az kalmış viski şişesi dururken herkese yetmeye çalışıp bir yandan da kendime varamamışım gibi. Bunca…

Bazen en çok anneler üzülür. Bazı duyguların dışavurumu gecenin körüne tekabül ettiğinden arka balkon sigaraları, yalnızlık promilleri tavanı teğet geçer. Sorgulamaların en büyüğü duvar manzaralı bi pencereden kağıda dökülür. Bu gece, aslen tam da o gece. Soruların bile meçhul olduğu fakat cevapların da kattiyen tatmin etmediği şu gecelerde bazen kapının eşiğine promil hali tavanken teşrif edilir. Bahsi geçen üzgün anneler cam kenarında vakt-i zamanında eşlerini beklemişken bu defa evlatlarıyla sınanır. “Aç mısın” dışında sorular duymazsınız, belki “iyi misin”. Alışılmış cevaplar verilip bir yatağın üstünde yüzüstü uzanmış birinci ağızdan sorgular devam ederken hesaplaşmanın finalinde bilinçaltından tek bir cevap gelir, yani genelde böyledir; eğer ölürsem, bu tertemiz bir fırsat . Gün henüz bitmemişken başlamaya çalışır bazı saatlerde, adına şafak vakti diyorlar, öyle duydum. Yanında olunamayan dostlar, hal hatır sorulamamış tanışların suallerine verilecek cevap dahi bulamadığım anlar. Ağzım biraz bozuk, bardağım biraz dolu, promilim biraz yüksek önümde yarıdan az kalmış viski şişesi dururken herkese yetmeye çalışıp bir yandan da kendime varamamışım gibi. Bunca sorumluluğun tam ortasında nefes almaya uğraşıyorken akıldan geçen tek cümle; eğer ölürsem, bu tertemiz bir fırsat . Sabahın ilk ışıklarında yırtılmayı bekleyen birkaç sayfa mevcut. Aklımın oyunlarıyla süslenmiş kabusların ortasındaki uyanışların anlamlandırılmaya çalışmasının başarısız sonuçları sigara dumanı olarak geri dönüş yapıyorken bir yandan da şahsımı derman gören efendilere yetmeyi denemelerim tek bir cümleyle geri dönüş yapadursun, biri kısa biri uzun olmak üzere vücut bulmuş iki okun gösterdiği yöne doğru haykırmak isteğim son bulmuyor onca yol denedim, kirli sakalların arasından dağılmış

okumaya devam et »