Kişisel Günlük

Sezer abi tarafından bu yıl blog yılı olarak ilan edildi, ben de benimsedim ve fikrim değişmeden hemen bir girizgah yapmak istedim. Bu yılın ilk yazısı bu, ilk paragraftan ikaz edeyim, benden beklenilenden daha olumlu bir blog yazısı olacak, ve iddia ediyorum, evrenle anlaşmamın aksine olumlu şeyler yazıp olumlu şeyler yaşayacağım, bu defa geri vites yok. Bu arada, geçen yıl ile ilgili ne yazdığıma bakayım dedim, en son yeniyıl yazısını 2016'da yazmışım, bana da blogger diyolar ya, neyse. 2020'nin nasıl geçtiğinden bahsedelim, yazının geri kalanı da kendiliğinden şekil alır zaten. *** Terhis töreni sonrası @Yenikent/Ankara 2020'nin ilk 5 ayı askeriyede geçti. Askerken " bugünleri özlersin " dediklerinde siktir çekiyodum ama gerçekten koğuş önünde arkadaşlarla birlikte içilen sigaraların, her sabah taburun karşısındaki Atatürk büstüyle selamlaşıp dertleşmenin, -10 derecelerde nöbette domuz beklemenin kıymetini anlıyorum yeni yeni. Tabur binasını tam da denetim günü köpek dışkısı kokuttuğumdan 1,5 ay yemekhanede çalıştım, bulaşık da yıkadım ve özlemediğim bi' gün varsa o da yemekhanede geçen 1,5 aydır.…

Sezer abi tarafından bu yıl blog yılı olarak ilan edildi, ben de benimsedim ve fikrim değişmeden hemen bir girizgah yapmak istedim. Bu yılın ilk yazısı bu, ilk paragraftan ikaz edeyim, benden beklenilenden daha olumlu bir blog yazısı olacak, ve iddia ediyorum, evrenle anlaşmamın aksine olumlu şeyler yazıp olumlu şeyler yaşayacağım, bu defa geri vites yok. Bu arada, geçen yıl ile ilgili ne yazdığıma bakayım dedim, en son yeniyıl yazısını 2016'da yazmışım, bana da blogger diyolar ya, neyse. 2020'nin nasıl geçtiğinden bahsedelim, yazının geri kalanı da kendiliğinden şekil alır zaten. *** Terhis töreni sonrası @Yenikent/Ankara 2020'nin ilk 5 ayı askeriyede geçti. Askerken " bugünleri özlersin " dediklerinde siktir çekiyodum ama gerçekten koğuş önünde arkadaşlarla birlikte içilen sigaraların, her sabah taburun karşısındaki Atatürk büstüyle selamlaşıp dertleşmenin, -10 derecelerde nöbette domuz beklemenin kıymetini anlıyorum yeni yeni. Tabur binasını tam da denetim günü köpek dışkısı kokuttuğumdan 1,5 ay yemekhanede çalıştım, bulaşık da yıkadım ve özlemediğim bi' gün varsa o da yemekhanede geçen 1,5 aydır. Fotoğraftaki arkadaşlarla aynı birliğe düşeceğimizi söyleyip 1 yıl daha askerlik yapmamızı isteseler, saydım tam 4 kişiyi eleyip tamam derdim öyle söyleyim. İsim vermemde bi' beis yokmuş, sordum ama yine de soyisimlerini yazmayacağım, unutamayacağım efsane komutanlarım oldu, Yüksel Yüzbaşı, Alican Astsubay, Mehmet Astsubay, Uzm.Çvş. Abdullah ve haberciliğini yaptığım efsane de bir tabur komutanımız vardı, O'nun ismini yazmayayım n'olur n'olmaz, zaten 6 aya düşmüş askerliği bizim için daha da kolaylaştırdılar, eğlenceli hale de getirdiler sağolsunlar. Umarım tekrar karşılaşma fırsatımız olur. *** Başaramadık

okumaya devam et »

Bu yazıyı yazmak için yaptığım anlamsız hazırlıkları gören olsa nasıl açıklardım acaba. Bu defa notlar aldım başlıklar halinde, yazıda nelerden bahsedeceğimi klavye başına geçmeden önce hazırladım, nasıl gelişme ama, ulan harikayım ya. Yazıyı yazarken fonda çalmaya devam eden playlist için buraya tıklayabilirsin belki psikolojimi daha iyi anlarsın ey okur, part part gidicez, doldurduysak başlıyoruz 🍻 *** :) *** 2,5 - 3 yıl evvel eski ofiste bir arkadaşım balık hediye etmişti, Piksel koyduk adını hatta PikselBey de adını balığımızdan alıyor-du. Yemini suyunu eksik etmedim, evde yalnız kalmadı, ben askerdeyken bile annem ilgilenmiş sağolsun. Hatta yeğenim Barış, acıkmıştır diye bir somun ekmek sokmuş Pikselin fanusuna. Korona var, Piksel de kovid kapmasın diye dezenfektan sıkmış suyuna, düşünceli çocuk. Yine de bir şekilde ayakta kalmayı başaran Piksel'i alkışlıyoruz 👏 O kadar çile çektiği halde ölmeyen balık, mafffffoluşumuzun hemen arkasından fanusundan atlayarak intihar etti. Suyunu da o kadar çok koymam, her zamanki kadar koymuştum, neye dayanamadı acaba çok merak ediyorum. Huzur içinde yat Piksel, en…

Bu yazıyı yazmak için yaptığım anlamsız hazırlıkları gören olsa nasıl açıklardım acaba. Bu defa notlar aldım başlıklar halinde, yazıda nelerden bahsedeceğimi klavye başına geçmeden önce hazırladım, nasıl gelişme ama, ulan harikayım ya. Yazıyı yazarken fonda çalmaya devam eden playlist için buraya tıklayabilirsin belki psikolojimi daha iyi anlarsın ey okur, part part gidicez, doldurduysak başlıyoruz 🍻 *** :) *** 2,5 - 3 yıl evvel eski ofiste bir arkadaşım balık hediye etmişti, Piksel koyduk adını hatta PikselBey de adını balığımızdan alıyor-du. Yemini suyunu eksik etmedim, evde yalnız kalmadı, ben askerdeyken bile annem ilgilenmiş sağolsun. Hatta yeğenim Barış, acıkmıştır diye bir somun ekmek sokmuş Pikselin fanusuna. Korona var, Piksel de kovid kapmasın diye dezenfektan sıkmış suyuna, düşünceli çocuk. Yine de bir şekilde ayakta kalmayı başaran Piksel'i alkışlıyoruz 👏 O kadar çile çektiği halde ölmeyen balık, mafffffoluşumuzun hemen arkasından fanusundan atlayarak intihar etti. Suyunu da o kadar çok koymam, her zamanki kadar koymuştum, neye dayanamadı acaba çok merak ediyorum. Huzur içinde yat Piksel, en kısa zamanda görüşürüz umarım. *** " Asıl askerlik şimdi başlayacak ehi ehi " dayılarını görmedim hiç, çünkü güller üzerinde yürüyeceğiz sandığımdan ofisinin kapılarını açan NeriBran korudu bu laflardan sağolsun. Kazandığım para yetiyor diye grafik & tasarım işi almadım bir süre, bilgisayardan uzaklaştığımı farkedince birkaç logo işi ve harddiskten veri kurtarma işine bulaştım. Freelance olarak ne yapmak istediğime tam karar veremeden her işi yapmaya çalışırken hiçbir şey yapamamaya başladım. Bu kararsızlık sürerken işe koyulmaya karar verdim sonra, Xiaomi Mi 9T telefonumla

okumaya devam et »

Peşin peşin söylemek istiyorum, "6 ay ne ki" diyecek ziyaretçim gelmişse eğer sekmeyi kapatabilir, zira henüz ilk paragraftan küfredeyim istemiyorum. Kapatmayanlar hoşgelmiş, ben de hoşgelmişimdir umarım. Hoşgelip gelmediğimi henüz bilemiyorum çünkü pek gitmiş gibi değilim, gelmiş gibi de sayılmam arafta bi' dinlenme tesisinde sigara içiyorumdur muhtemelen. Gitmeden evvel diklendim, 6 ay kafa dinleyeyim istiyorum dedim, acemi birliğinde bile İzmir'den yine kurtulamadım diye salvolar attım burada, o söylediklerimin hepsinin çıktısını alıp karşıma çıkıp tek tek yedirebilirsiniz, zorluk çıkartmam. Evime 15 dakika uzaklıkta diye geç gitsem olur gözüyle baktığım acemi birliğimde evrak işleri yetişmedi diye kot pantolon kot ceketle uyudum o soğukta, çarşamba gecesi. Ertesi sabah evraktı, kamuflajdı işleriyle boğuşurken yüzükle ehliyeti kaybettim, akşamına babamla oturduk bu askerliği bu noktada bedelliye dönüştürebiliyor muyuzu konuştuk babamın teklifiydi, o işler öyle olmuyormuş. O yüzden dereyi görmeden paçanıza sövmeyin. *** 16 günlük acemi askerliğimde tören adım yürüyüş kararı saymaktan ayak tabanında yeni bir organ çıkartmak gibi becerisi var bu askeriyenin. Botu ne kadar ezsen de…

Peşin peşin söylemek istiyorum, "6 ay ne ki" diyecek ziyaretçim gelmişse eğer sekmeyi kapatabilir, zira henüz ilk paragraftan küfredeyim istemiyorum. Kapatmayanlar hoşgelmiş, ben de hoşgelmişimdir umarım. Hoşgelip gelmediğimi henüz bilemiyorum çünkü pek gitmiş gibi değilim, gelmiş gibi de sayılmam arafta bi' dinlenme tesisinde sigara içiyorumdur muhtemelen. Gitmeden evvel diklendim, 6 ay kafa dinleyeyim istiyorum dedim, acemi birliğinde bile İzmir'den yine kurtulamadım diye salvolar attım burada, o söylediklerimin hepsinin çıktısını alıp karşıma çıkıp tek tek yedirebilirsiniz, zorluk çıkartmam. Evime 15 dakika uzaklıkta diye geç gitsem olur gözüyle baktığım acemi birliğimde evrak işleri yetişmedi diye kot pantolon kot ceketle uyudum o soğukta, çarşamba gecesi. Ertesi sabah evraktı, kamuflajdı işleriyle boğuşurken yüzükle ehliyeti kaybettim, akşamına babamla oturduk bu askerliği bu noktada bedelliye dönüştürebiliyor muyuzu konuştuk babamın teklifiydi, o işler öyle olmuyormuş. O yüzden dereyi görmeden paçanıza sövmeyin. *** 16 günlük acemi askerliğimde tören adım yürüyüş kararı saymaktan ayak tabanında yeni bir organ çıkartmak gibi becerisi var bu askeriyenin. Botu ne kadar ezsen de vuruyor o topuğa usta birliğine geçene kadar. Her sabah önümde bayılan bir adamla 200 kişi aynı konteynır içinde tıraş olmak, haftada 2 defa olmak üzere soyunması yıkanması giyinmesi toplamda 15 dakika (o iki duşun toplamı bu) duş almak, her akşam bölüğün önüne ambulans gelmesi gibi enteresan durumlar yaşandıysa da silinmeye yüz tutmuş hafızamda, rafların üzerine üfleye üfleye getirdim bu satırları. Asıl curcuna usta birliğindeymiş, o da yine şansıma tüm akrabalarımın tam ortasına, Ankara / Sincan'a çıktı. Acemi birliğinden badim Zafer'le

okumaya devam et »

Tam da Benden bana serisinin yazılacağı saatlere hoşgeldik, gecenin körü olmadan yazılmıyor bazı yazılar, belli seviye alkol oranı, aynı oranda kafein tüketimi, kafeinden hallice baş ağrısı, toprağında da karmaşa olan yazılar bunlar. Günışığından faydalanırken yazılmaz böyle yazılar amk bi yandan D vitamini bi yandan hüzün, mümkün değil, neyse, gecenin amınakoyduk daha yazıya girmeden. Serinin ilk yazısını mayısta yazmışım, mayıstan bu yana ne haltlar ettiğimi ve bu saatten sonra da ne haltlar edeceğimi anlatmaya geldim çok da umrunuzdaymış gibi. *** O parka gidiliyor, sebebi ne olursa olsun üzüntünü bir defa bir ağaca döktüysen o ağacın gölgesine kaçıyorsun yine gecenin kaçı, derdinin körü demeden. Parkta bir ağacın arkasına saklanmaktan öte acizlik yok ya, keşke sana da anlatabilseydim beyim*. Umursamazlığına bir şişe patlatıp indiremedim camı çerçeveyi. Hücresine kadar ezberlediğim evin kapısından içeri giremedi ayaklarım, bunun ayıbı ikimizin beyim, bilmediğim evin camından sabaha kadar etil alkol salladım rakıya dönüşsün de haklı çıkasın diye, hak veremedim, büyüksün, affedersin. Sevmiyorsun değil de kendimi sevdirmeyi becerememişim gibi,…

Tam da Benden bana serisinin yazılacağı saatlere hoşgeldik, gecenin körü olmadan yazılmıyor bazı yazılar, belli seviye alkol oranı, aynı oranda kafein tüketimi, kafeinden hallice baş ağrısı, toprağında da karmaşa olan yazılar bunlar. Günışığından faydalanırken yazılmaz böyle yazılar amk bi yandan D vitamini bi yandan hüzün, mümkün değil, neyse, gecenin amınakoyduk daha yazıya girmeden. Serinin ilk yazısını mayısta yazmışım, mayıstan bu yana ne haltlar ettiğimi ve bu saatten sonra da ne haltlar edeceğimi anlatmaya geldim çok da umrunuzdaymış gibi. *** O parka gidiliyor, sebebi ne olursa olsun üzüntünü bir defa bir ağaca döktüysen o ağacın gölgesine kaçıyorsun yine gecenin kaçı, derdinin körü demeden. Parkta bir ağacın arkasına saklanmaktan öte acizlik yok ya, keşke sana da anlatabilseydim beyim*. Umursamazlığına bir şişe patlatıp indiremedim camı çerçeveyi. Hücresine kadar ezberlediğim evin kapısından içeri giremedi ayaklarım, bunun ayıbı ikimizin beyim, bilmediğim evin camından sabaha kadar etil alkol salladım rakıya dönüşsün de haklı çıkasın diye, hak veremedim, büyüksün, affedersin. Sevmiyorsun değil de kendimi sevdirmeyi becerememişim gibi, büyüksün, onun için de affet. Beline doladığım hayalim kursağımda kaldı, hakkım helal olsun da aklıma geldikçe yutkunamıycam yıllarca. Hayal kırıklığı da olsa hatırandır en azından, teşekkürler beyim. gibi'yim, hatırandır. *** :) *** Çok da bir mevzusu olmayan bu yazıya iddialı bir cümle bırakayım, 4 Aralık'tan sonra canınız bana emanet hanımlar ağalar( az evvel beyler beybiler yazdım da sildim geri, lan noluyo bana amk ), rahat uyuyun! Evet, askere gidiyorum. Evimden 20 dakika uzaklıkta birliğime teslim olmama 1 gece kaldı. 6

okumaya devam et »

Tişörtü giydim, mutfağa gittim, bi' su koydum ocağa, bi' müddet koridorda halının üstünde yattım yüzüstü, su kaynamış, kahve yaptım, balığı besledim, yazı hazırlamak için spotify listesi de hazırladım gel gelelim yine kaçamadım blog yazmaktan. Artık bu gece bir blog yazısı yazmam lazımdı, ani alınmış bi' karar, öncesinde bir planlama yok tabi yine buraya spontane gelişler bunlar. Ne yazacağıma dair de çok bir fikrim olmamasına rağmen açmış bulundum paneli, yapacak bir şey yok, en başından anlaşmamız buydu; ben saçmalıcam, siz "ne anlatıyo bu amk malı" diceksiniz, hadi bikaçınız da yorum bırakır, tamam. Tasarımı bahane ettim uzunca bir süre, yeni tasarımla birlikte yazarım yeni yazıyı dedim de tasarımın bitmiş olmasına rağmen blogdaki son yazı 6 ay evvel anasını satayım. Yazasım var ama ne anlatacağımı da bilemiyorum, bu 6 ayda ne yaptığımdan başlayalım hem belki yazı da bi başlık bulur kendine amk. *** Belirsizliklerden kurtulmakla geçti ilk 2 ay. İnsanın kendisine yapacağı en büyük kötülükler sıralı tam liste: BELİRSİZLİK, İÇE ATMAK, "HAYIR" DİYEMEMEK.…

Tişörtü giydim, mutfağa gittim, bi' su koydum ocağa, bi' müddet koridorda halının üstünde yattım yüzüstü, su kaynamış, kahve yaptım, balığı besledim, yazı hazırlamak için spotify listesi de hazırladım gel gelelim yine kaçamadım blog yazmaktan. Artık bu gece bir blog yazısı yazmam lazımdı, ani alınmış bi' karar, öncesinde bir planlama yok tabi yine buraya spontane gelişler bunlar. Ne yazacağıma dair de çok bir fikrim olmamasına rağmen açmış bulundum paneli, yapacak bir şey yok, en başından anlaşmamız buydu; ben saçmalıcam, siz "ne anlatıyo bu amk malı" diceksiniz, hadi bikaçınız da yorum bırakır, tamam. Tasarımı bahane ettim uzunca bir süre, yeni tasarımla birlikte yazarım yeni yazıyı dedim de tasarımın bitmiş olmasına rağmen blogdaki son yazı 6 ay evvel anasını satayım. Yazasım var ama ne anlatacağımı da bilemiyorum, bu 6 ayda ne yaptığımdan başlayalım hem belki yazı da bi başlık bulur kendine amk. *** Belirsizliklerden kurtulmakla geçti ilk 2 ay. İnsanın kendisine yapacağı en büyük kötülükler sıralı tam liste: BELİRSİZLİK, İÇE ATMAK, "HAYIR" DİYEMEMEK. Bir insan bunlara sahip olacağına günde 2 paket sigara içsin şerefsizim bunların getirdiği ölümden daha hızlı ölemez. Başlarda cesurdum, " sikerler, en kötü tekele... " fikriyle hayatımı kaydıracak kararlar almışlığım var. Sonrasında törpüledim kendimi, bu kadar da olamazdım. Kucağımda Barış varken araba çarptı ortasiklet bi adamı devirebilecek biçimde, " olur abi canın sağolsun " diyip gönderdim adamı, napayım beni öldürmeyi beceremedi diye dövse miydim. Bu yolun sonu karanlıkmış ama. " Sikerler "den " ben üzüldüm bunlar üzülmesin şimdi, iki bira

okumaya devam et »