Son yazılar

TOPLAM 86 YAZI

Ocak ayında izlediğim son sinema filmi Mahsun Kırmızıgül işi olan Vezir Parmağı . Birkaç gün evvel kuzenler koalisyonu kurup aldığımız kararla bu filmi izlemeye gittik. Gidene kadar ne adını duyduğum ne afişini gördüğüm bu filmi, hala güncel kalmayı başarmış Mahsun Kırmızıgül eleştirilerinden habersiz izledim, öyle de yorumlayacağım. Vezir Parmağı kısa özet Osmanlı İmparatorluğu bitmek bilmeyen bir savaşın içindedir. Bu savaşa eli silah tutan her erkek orduya alınır. Erkeklerin neredeyse tamamının orduya alındığı bir köyde savaş sebebiyle kocası şehit olmuş veya köyde bekar erkek kalmadığından evlenememiş hanımlar, bekarlıklarından şikayetçi hale gelip bunu bir devlet görevlisine izah ederler. Bu iş için bir devlet adamı atanır ve tek görevi bu köye 5 erkek götürmektir. Farklı coğrafyalardan, farklı kültürlerde yetişmiş 5 hamal seçer bu devlet adamı ve bu 5 hamal harbe gideceklerini düşünerek devlet adamıyla birlikte o köye doğru ilerlerler. Son hazırlanma aşamasında Hamdullah hacetini giderirken bir hatunu görür ve aşık olur. *** Film hakkında mantıksal konuşacak olursak bana biraz saçma geldi, belki de…

okumaya devam et »

Kitap12 Yorum

Kendimce edindiğim " Tüm Emrah Serbes kitapları okunacak! " görevinin sondan bir önceki kitabı, Hikayem Paramparça . Sırada bekleyen Deliduman kaldı sadece, aslında ona da başlamıştım Hikayem Paramparça ve Müptezeller'den önce ama umduğum gibi gitmediği için ertelemiştim okumayı, neyse; kitabımıza dönelim. Hikayem Paramparça Kitabı okumaya başladıktan sonra başlarda bi' hayal kırıklığına uğradım. Sebebi; Bu kitaptaki metinlerin çoğu Afili Filintalar blogunda "afili parçalar" adı altında yazdıklarımdan bir seçkidir. Bu kitap için gözden geçirilmiş ve yeniden düzenlenmişlerdir. 53-54-55-56-57 ve 58.maddeler Birikim dergisinin Haziran 2009 sayısından alınmadır. Sondaki "Galip İşhanı" hikayesi ilk defa bu kitapta yayımlanmaktadır. Ciddi anlamda kitaptaki tek hayal kırıklığım bu oldu, insanlar tarafından daha önce okunmuş (en azından benzerleri) hikayeleri derleyip bir kitap haline getirmek ne kadar sağlıklı bir iş, tartışılır. Yanlış anlaşılma olmasın; hikayelere lafım yok, ciddi anlamda çok güzeller, önyargım zaten blogda varolan bir şeyi kitap haline getirip satışa sunmak. Bu önyargım yüzünden kitabı okurken uzun aralar verdim. Sonrasında " bu yıl içerisinde haftada en az 1 saat…

okumaya devam et »

Bir önceki yazımda belirttiğim gibi ayda en az 2 film izlemek istiyorum bu yıl, bu yılın ilk filmi uzun zamandır aklımda olan Limonata . Bu film her yerde karşıma çıkmaya başlamıştı aklıma düşene kadar. Ekşi Şeyler'de " Az kişinin bildiği muhteşem Türk filmleri " başlığında, ondan önce Sen Aydınlatırsın Geceyi filminin incelemesine gelen yorumdaki öneri.. Hepsinden önce Ali Atay'ın yönettiğini ve Serkan Keskin'in oynuyor olduğunu öğrenince "tamam" dedim, "izlenecek". Peki 2015 filmi neden 2017'de? Ya şimdi lanet olası bi yapım var, nasıl tanımlanır bilmiyorum örnek vermek en makulü şuan. Gerçekten efsane olduğuna inandığım dizileri, filmleri izlemeye kıyamıyorum, erteleye erteleye bi' hal oluyorum sonra da. Kitaplar için de aynı şekilde. Gerçekten çok güzel olduğuna inandığım ne varsa izlemek, okumak vs. için sürekli erteliyorum. Neyse, konumuza dönelim. Limonata Özet Ölüm döşeğinde olan bir babamız var. Oğlu Sakip'i yanına çağırır ve son nefesini vermeden evvel kimsenin bilmediği oğlu Selim'i görmek ister. Babasının son isteği olduğundan Bulgaristan'dan yola çıkar Sakip, İstanbul'a. Elinde sadece bir…

okumaya devam et »

Kahve Arası21 Yorum

Yeniyıl kutlamaları, Noel baba, hediyeler, çam ağacı falan derken pek farkedilmiyor böyle az gibi görünüyor ama şuan 7 milyar insan evladının hayatından 365 gün daha eksildi, bak diğer canlıları saymıyorum bile. 365 gün yaşadın, 365 gün aldın verdin o nefesi, oksijen tükettin, aslında o 365 günde hiçbir şey yapmayıp tüm gün yatmış olsan bile oturduğun yerde bi şekilde geçirdin o günleri. Ya derin döküldü, ya saçların döküldü, ya sakalların ağardı. O 365 günün bi şekilde kötülüğü dokundu sana sen kendini sakınıp korumaya çalışsan da 365 gün daha öldün yani. Olaya bu boyutundan bakınca iş nasıl da korkunç hale geldi gördün mü? Ben 23 yıldır bu kafayla yaşıyorum işte, ya olumsuz, ya nötr. Olumlu hiçbir şey yok amk. Bu olumsuzluklara falan pek yer vermemek lazım aslında da ben yapamıyorum. Çok denedim bu kafayı değiştirmeyi de pek mümkün olmadı. Bu olumsuzluktan, bu korkunçluktan zevk alır hale geldim. Neyse, ne diyoduk, bu olumsuzluklara, bu duygusallıklara pek yer vermemek lazım aslında. Malum bu 2016…

okumaya devam et »

İzlediklerim10 Yorum

3 gün daha geciksem son yazıyı yazalı tam 1 ay olacakmış, halbuki kendime sözüm vardı, ayda en az 3 yazı diye. Kendimi cezalandırma faslını Görümce'den sonraya bırakayım. Konumuz: Görümce! Senaristi Gupse Özay'ın ofisimizin avukatının kızı olduğundan mütevellit ofisçe davet edildiğimiz İzmir galasına gittik Görümce'nin. Takdir etmek lazım efsane film yapmış Gupse abla. Görümce - Özet Annesi, babası vefat ettikten sonra hayatlarını birlikte devam ettiren eğlenceli abla-kardeş hikayesi, Yeliz ve Ahmet. Yeliz, kardeşi Ahmet'e aşırı düşkün. Bu düşkünlüğün sebebi biraz da annesinin vefat ederken Yeliz'e "kardeşin sana emanet" demesine dayanıyor. Hayatı boyunca Ahmet'in tüm kız arkadaşlarına hayatı dar etmiş Yeliz'in sınavı bu sefer Ahmet'in evlenme kararı aldığı Deniz. Yeliz, bu seferki sınavını kolay zannetse de işler pek yolunda gitmiyor, bu yüzden Yeliz ve arkadaşları çetin planlar yapmaya devam ediyor. Bu planlar devam ederken Yeliz'in kalbi İtalyan bir erkek için atmaya başlıyor. Eski nişanlısı tarafından aldatılan Yeliz, son aşık olduğu erkeğin de öyle olduğunu düşünmeye başlayınca sinirini Deniz'den çıkarıyor ve yaptığı son…

okumaya devam et »

Bu sefer başlığın üzerinde çok durmadım, en azından yazının temasını belirtsin yeter diye düşündüm, ki öyle de oldu. Geçen gün Berk'in doğum günü hakkında yazdığı yazıya denk geldim. Başlarda haklı buldum. Zaten Berk'in çoğu isyan yazısını haklı bulurum. Hatta birileri tarafından pek bilinmeyen tumblr hesabımda aynı tripte bir yazı yazmaya koyuldum, yayınlamaya cesaret edemedim, öylece kaldı. Bir konuda savunulmuş bir görüşü, insanın, başına gelmeden haklı veya haksız bulması doğru olmayabilir-miş. Çünkü, aşağı yukarı her doğum günü olaylı geçmiş birinin doğum gününden beklediği mutlulukla genel olarak her şeye karşı önyargılı, kırılmaya meyilli ve hayatının ciddi bir kısmını yüzü asık geçiren ve samimi mutluluğu sadece doğum gününde yaşayan birisinin beklediği mutluluğun aynı oranda olması da beklenemez-miş. Ben doğum günümde böyle mutluluk yaşayacağımı tahmin etmemiştim hiç. Abimle babamın birbirinden habersiz pasta almalarından ve doğum günümde 2 pastaya birden üflemem hatta abimin pastanın üzerine "Gönül isterdi ki dansöz çıksın, nice yıllara" yazdırmasıyla başladı her şey. Olaya hediye gözüyle bakmıyorum, "ulan yine geç kaldım valla…

okumaya devam et »